فیسبوک و برندسازی شخصی، عشق ممنوعه در ایران

محمدرضا منتظرالقائم

همه انسان ها از بدو تولد، یک برند منحصر به فردی را با خود حمل می کنند. خیلی از آنها نمی دانند که فلسفه وجودی هر انسان با یک برند منحصر به فرد در هم تنیده شده است. اما آن دسته اندکی که توانسته اند برند درونی خودشان را کشف کنند و در راستای پرورش آن قدم بردارند، به موفقیت های بسیار زیادی رسیده اند. در این بین و در دهه اخیر رسانه های اجتماعی کلیدی ترین نقش در شکوفایی این پدیده درونی را داشته اند.

اطلاعات موجود در اینترنت در واقع همانند یک رد پا برای افراد در رسانه های اجتماعی عمل می کند و می تواند شناسنامه افراد و حتی قضاوت های افراد دیگر را در پی داشته باشد.

در دنیای کسب و کار فعلی، تمامی مدیران به دنبال افرادی می روند که رد پای اطلاعاتی قدرتمندی از خود به جای گذاشته باشند و این رد پا عمدتا در رسانه های اجتماعی قابل پیگیری می باشد.

در جهان امروزی، هر فردی به صورت میانگین 118 دقیقه از زمان خود را در رسانه های اجتماعی می گذارد که این عدد برای افراد نوجوان حتی بیشتر نیز می باشد که به عدد بسیار عجیب 9 ساعت در روز نیز رسیده است. این اعداد به مردم کمک می کند تا از فرصت های بیشماری که رسانه های اجتماعی در اختیارشان قرار می دهد استفاده کنند و بتوانند نظرات خود را در قالب متن، تصویر و مشارکت بیان کنند.

در این بین فیس بوک همچنان به عنوان بزرگ ترین و پرمخاطب ترین شبکه اجتماعی در جهان یاد می شود. تنها در کشور آمریکا بیش از یک میلیون سازمان کوچک و متوسط آگهی های تبلیغاتی خو د را روی فیس بوک منتشر می کنند و همچنین گفته می شود سازمان های بزرگ آمریکایی سالانه بیش از 100 میلیون دلار بودجه تبلیغاتی خود را به فیس بوک اختصاص می دهند.هم اکنون تعداد مشترکان فیس بوک از 2 میلیارد نفر هم فراتر رفته است و بیش از یک میلیون سایت اینترنتی با لینک مستقیم برای ورود به صفحه شخصی در فیس بوک موجود است. بنابراین

در ایران اما با توجه به فیلتر شدن فیسبوک و ویژگی های بسیاری که رسانه های اجتماعی دیگر در اختیار کاربران ایرانی قرار دادند، از میزان مخاطبان این رسانه اجتماعی کاسته شد در صورتی که فیسبوک به عنوان اولین رسانه اجتماعی که در ایران فعال شد، مطرح بوده است.

در واقع فیسبوک یکی از محبوب ترین شبکه های اجتماعی در ایران و سراسر جهان بود و در واقع نخستین شبکه‌ای بود که استقبال گسترده‌ای از آن شد و البته خیلی زود هم طرفداران خود را از دست داد. اوج فراگیری فیس بوک در ایران، سال 1390 بود که تعداد 17 میلیون کاربر ایرانی در آن عضو بودند. اما پس از فیلترینگ فیسبوک،  این عدد در ایران کمی متفاوت است، در آمار های غیر رسمی بیان شده است که حدود 2 میلیون کاربر فعال و چیزی در حدود 12 میلیون کاربر فعال و غیر فعال از ایران، در این رسانه اجتماعی مشغول هستند که عددی در حدود 15 درصد می شود.

بنابراین در فضای رسانه های جدید، طبیعتا اینستاگرام به همراه وبسایت، در حوزه برندسازی شخصی با فاصله بسیار زیاد نسبت به سایر رسانه ها، توانسته اند موفق عمل کنند به این نحو که بسیاری از افراد با بهره گیری از حداقل امکانات و با داشتن ایده متمایز خودشان، توانسته اند در برندسازی شخصی به جایگاه مطلوبی دست یابند.

بنابراین با وجود آنکه فیسبوک هنوز به عنوان یکی از رسانه های با نفوذ نسبتا بالا فعالیت می کند، اما نمی توان در حوزه برندسازی شخصی، از فیسبوک به عنوان یک رسانه کلیدی نام برد. اما نکته دیگر در ضریب نفوذ این رسانه در بین مردم ایران می باشدکه همان طور که قبلا بیان شد، عددی در حدود 15 درصد می باشد که عددی نسبتا قابل قبول است و نمی توان از این جامعه چشم پوشی کرد پس بنابراین صرفا جهت تکمیل پروفایل های شخصی در رسانه های اجتماعی، از فیسبوک می توان استفاده کرد اما کانون  عملکرد افراد به هیچ عنوان نمی تواند باشد.